IS ER EEN LEVEN NA DE DOOD?

Die vraag staat centraal in alle religies die de mensheid heeft voortgebracht. Daar is ook niet de vraag of er een leven na de dood is maar hoe je daar veilig aankomt. En dan is het ook nog zo dat dat leven na de dood niet altijd automatisch ook een leuk en gelukkig leven na de dood zou zijn voor ieder mens. In de ene religie zou het kunnen zijn dat je terugkeert in een volgend leven op aarde maar niet automatisch in een beter leven. Je kunt ook als worm of hond terugkeren. In alle andere religies is het maar de vraag of je als mens Het grote oordeel overleeft en niet in de hel belandt.

Het is voor mij duidelijk dat deze gedachten over het leven na de dood door mensen bedacht zijn en zowel voortkomen uit hun diepste angsten als uit machtswellust. De angst voor het leven na de dood is immers de grootste drijfkracht voor de religieuze neurose en daarmee een ultiem machtsmiddel voor hen die de religie als machtsmiddel en bron van inkomsten zouden willen gebruiken. Nu wil ik niet doen voorkomen dat ik de christelijke religie de betere zou vinden maar het is wel opvallend dat de christelijke visie op deze materie afwijkt van die in de andere wereldgodsdiensten.

In het christendom, in de Bijbel, wordt het voor ons vrij gemakkelijk gemaakt. Niemand hoeft daar maar te hopen dat hij/zij goed genoeg zou zijn om dat grote oordeel te overleven. En hoe meedogenloos ook, eigenlijk is het wel logisch en weten wij dat ook wel. Het onderscheid tussen “goede” en “slechte” mensen wordt in de Bijbel niet gemaakt omdat het ervan uitgaat dat er ergens een scherpe scheidingslijn zou zijn tussen beide. Daar de meesten van ons geen heiligen en ook geen seriemoordenaars zijn bevinden wij ons ergens heel dicht bij die scheidingslijn en zou het zo kunnen zijn dat een heel kleine verkeerde keuze in ons leven ons aan de verkeerde kant doet belanden. De populaire gedachte “goede mensen gaan naar de hemel en slechte naar de hel” komt dus niet uit de Bijbel maar uit de geest van iemand die niet logisch nadenkt.

De God van de Bijbel denkt dus anders. Niemand is goed, heilig en volmaakt genoeg om de hemel met hem te delen. Ieder mens, heilige of moordenaar en alles daartussenin, heeft hulp nodig bij dat bereiken van het eeuwige leven. Die hulp stelt God ter beschikking voor ieder mens. Met onze God-gegeven vrije wil mogen wij die hulp van Hem zo, gratis, ontvangen. Het is dan Jezus die ons na de dood verder leidt door het duister dal naar het Licht. Je mag ook in de duisternis blijven als je dat liever wilt. De hel is niet Gods idee, ook niet bedoeld voor mensen, zo zegt de Bijbel, maar een keuze van een mens zelf.

Maar is er eigenlijk wel enig bewijs voor dat leven na de dood. Ja, van twee kanten. Honderden mensen tegelijk hebben Jezus van Nazareth na zijn opstanding uit de dood gezien. “Velen van hen zijn nog in leven,” zegt de apostel die dit schrijft. Met andere woorden, je kunt het ze nog gaan vragen. Die velen in het vroege christendom waren bereid hun leven te geven voor die waarheid en velen hebben dat ook gedaan. Om hun ervaringen weg te doen als illusies en slechts vage hoop is dan ook onzinnig. Dan, van de tweede kant, is er echt bewijs vanuit de wetenschap. De Nederlandse cardioloog Dr. Pim van Lommel heeft, nadat hij in eerste instantie een ‘ongelovige’ was, de vele verhalen van patiënten met een bijna dood ervaring serieus genomen, wetenschappelijk onderzocht, en daardoor bewijs geleverd van het voortbestaan van het bewustzijn na de dood, hetgeen gepubliceerd is in The Lancet, een vooraanstaand wetenschappelijk medisch blad.

Het leven wat u nu leidt, als u dit leest, is slechts een voorbereiding op het leven wat u straks leidt in een multidimensionale bestaansvorm met eeuwig bewustzijn (ook de hemel genoemd). Aan God ligt het niet…

Ds. Ed Meenderink

HEB JE VRAGEN?
WIL JE HIER VERDER OVER PRATEN?
NEEM DAN CONTACT MET ONS OP.