Wie ben ik?

Wie ben ik?Rik Op den Brouw ••• Het is waarschijnlijk de grootste vraag van de mensheid: Wie ben ik? Alle volken, religies en filosofen hebben geprobeerd een antwoord te formuleren. Descartes stelde: ‘Ik denk dus ik besta’. Het Afrikaanse Ubuntu zegt: ‘Ik ben omdat wij zijn’. Wetenschap is gefundeerd op materialisme en zegt dat ‘ik’…

Voor de wind?

Voor de wind?Alderik Bos ••• Onlangs gebruikte Dennis in zijn preek het voorbeeld van de wind die ons voortblaast. Als zeiler ken ik dit beeld maar al te goed. Toch heb ik geleerd dat er heel wat nuances zijn te maken, die het beeld van de wind als teken van Gods geest in mijn ogen…

Leren van de Kolibrie

Leren van de KolibrieRik Op den Brouw ••• In mijn geloofsleven, een reis is een betere omschrijving, zijn vele punten te markeren. Ik noem er drie van. In 1973 deed ik, zoals dat heette, openbare belijdenis van mijn geloof. Ofwel, ik zei ja tegen mijn doop. Voor mij nog steeds een reden om dat niet…

Preekserie :: NIEUWE ERVARINGEN

NIEUWE ERVARINGENDs. Dennis Mohn Als gemeente, als christen, als zoekenden zullen we een heleboel nieuwe ervaringen opdoen in de komende tijd als we ervoor open staan. Alles is eigenlijk een nieuwe ervaring simpelweg omdat de toekomst onvoorspelbaar is. En deze onvoorspelbaarheid is juist een goddelijke ruimte waarin we nieuwe ervaringen mogen opdoen. De bedoeling van…

Hé, waar zitten je oren?

Hé, waar zitten je oren?Lily Knol ••• Dit had zomaar een titel kunnen zijn boven het verhaal van Jona. Wie kent deze uitspraak niet? Als kind hoorde ik hem geregeld en als ouders stel je deze vraag aan je kinderen wanneer ze weer niet willen luisteren. Waarschijnlijk denkt God ook vaak iets dergelijks: hé, waar…

Liefde voor het lot

Liefde voor het lotLara Mohn ••• Het is mijn goede gewoonte geworden om een agenda bij te houden. Niet om afspraken in te plannen, maar om in te reflecteren. Ik noteer wekelijks waar ik mee te maken kreeg. Ik houd bij welke dingen ik leerde terwijl ik leefde. En elke maand leg ik de stukjes…

Welzalig de man die niet wandelt

Welzalig de man die niet wandeltJacorien Littooij ••• In mijn jeugd ging ik vaak wandelen met mijn ouders, zus en broertjes. Meestal op zondag, lekker het bos in. Ik genoot ervan. Toen ik verkering kreeg met Jorg moest hij nogal wennen aan onze zondagse gewoonte. En als er dan gevraagd werd: “Jorg ga je ook…

De tuin

De tuinColette van der Heiden ••• Ik wandel door een tuin vol fruitbomen en bessenstruiken. Langs het pad bloeien geurige kruiden en wilde bloemen. Op een mooi plekje aan het water staat een bankje. Ik ga zitten en terwijl ik om me heen kijk voel ik vrede mijn hart instromen. Na een tijdje zie ik…