Het wonder van verlies

8 december 2019
Ds. Dennis Mohn
Matteüs 10:39; Lucas 2:1-16, 20

Samenvatting

Als we het verhaal in Lucas 2 lezen dan moeten we ons even inleven in deze herders. De herders van de tempelkudden, die offerlammeren fokken, gaan op een gegeven moment weer op pad en zijn helemaal in de gloria nadat ze de Messias hadden gezien! Degene op wie ze zo lang hadden moeten wachten was er nu uiteindelijk. De redder was geboren. En als we ons dus inleven in de herders en dit moment zien met hun ogen dan moet ons dit schijnbaar onbeduidende detail opvallen: deze herders gingen uit hun dak en waren enorm blij, ze prezen en loofden God, hoewel ze wisten dat ze straks waarschijnlijk werkeloos zouden zijn omdat er geen offerlammeren meer nodig zouden zijn. Dit is het wonder van verlies (Matteüs 10:39).

Kun jij God loven en prijzen over wat je gezien en gehoord hebt, ook al weet je dat je alles zult kwijtraken of bent kwijtgeraakt? Als dit niet mogelijk is voor ons dan moeten we onszelf misschien de vraag stellen wat we dan eigenlijk hebben gezien en gehoord.

Voorafgaand aan elk wonder in onze omstandigheden is er het wonder van verlies. Het verlies van controle over mijn leven omdat ik mijn leven aan Jezus heb gegeven. Het verlies van erkenning van mij in het leven omdat ik wil dat mensen nu Jezus in mij zien. Het verlies van bezit in mijn leven omdat nu mijn hart zal zijn waar mijn schat is. Het verlies van een bepaalde herinnering waar ik aan vasthoud omdat mijn leven met Hem over de toekomst gaat. Het verlies van het oordeel in mijn leven omdat Hij mij heeft vergeven. Het verlies van mijn leven omdat het nu Zijn leven in mij is. En hoe raar dat ook klinkt maar dan maakt mij dat wonder van verlies alleen maar meer en mooier. Zijn leven in mij.

Johannes zei terecht: “Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt” (Joh. 1:29). Vanwege het offerlam, het lam van God, ben jij nu werkeloos. Jezus zei dus:” Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen…”

Er is dus een manier van het leven willen behouden die dus juist het leven uit het leven zuigt. Vanwege het Lam zijn we werkeloos en toch proberen zovelen hun leven op die manier te behouden, of beter gezegd de illusie dat ze controle hebben over hun leven behouden: Als ik maar heel veel goeds doe. Als ik maar alle regels volg. Als ik maar niemand en vooral God niet teleurstel. Als ik maar… En dan is daar Jezus die als het ware zegt: “Wat een stress! Laat mij maar het lam zijn. Laat mij maar het offer brengen. Jij bent nu werkeloos.”

En dan gaat Jezus nog een stap verder en zegt: Maar wie zijn leven verliest omwille van mij, die zal het behouden. Je mag dus juist dat leven van stress en twijfels of je het allemaal goed genoeg doet loslaten. Jij mag het verliezen van je verwachtingen aan jezelf. Wat een wonder als je het kan verliezen, loslaten.

Vragen

  1. Wat maakt dat je God kan loven en prijzen terwijl je geconfronteerd bent met verlies in welke vorm dan ook? Welke rol speelt je relatie met God daarin?
  2. Het wonder van verlies betekent onder andere dat je het mag verliezen van je verwachtingen aan jezelf. Wat zijn verwachtingen aan jezelf in je leven waarvan je vindt dat je eraan moet voldoen?
  3. “Zorgen maken is misbruik maken van je verbeelding.” Welke zorgen in jouw leven belemmeren je op welke manier dan ook?